سيد محمد حسن بني هاشمي خميني
411
توضيح المسائل مراجع ( فارسي )
مسأله 2299 اگر حواله دهنده خودش طلب طلبكار را بدهد چنانچه به خواهش كسى كه به او حواله شده ( 1 ) داده است ( 2 ) ، مىتواند چيزى را كه داده از او بگيرد . و اگر بدون خواهش او داده ( 3 ) نمىتواند چيزى را كه داده از او مطالبه نمايد . ) * اين مسأله ، در رساله آيات عظام : مكارم و بهجت نيست ( 1 ) خوئى ، تبريزى ، صافى ، زنجانى : و مديون حواله دهنده بوده . . ( 2 ) فاضل ، نورى : ذمّهء او بريء مىشود و . . ( 3 ) خوئى ، صافى : يا اين كه او مديون حواله دهنده نبوده . . فاضل ، نورى : و قصدش اين بوده كه عوض آن را نگيرد . . تبريزى : اگر بدون خواهش داده و يا خواهش او اداء به نحو تبرّعى باشد يا اينكه مديون حواله دهنده نبوده . . سيستانى : مسأله اگر حواله دهنده خودش طلب طلبكار را بدهد ، پس اگر كسى كه به او حواله شده مديون حواله دهنده بوده است و خودش درخواست كرده است كه پول را بپردازد ، حواله دهنده مىتواند چيزى را كه داده است از او بگيرد ، و اگر بدون درخواست او داده است يا اينكه او مديون حواله دهنده نبوده است نمىتواند چيزى را كه داده است از او مطالبه نمايد . حواله ( استفتاء از مقام معظم رهبرى ) س 1791 : شخصى زمينى را به مبلغ معيّنى خريده است و به مقدار قيمت مبيع از فرد سومى طلب دارد ، لذا فروشنده را به بدهكار حواله كرد تا پول زمين را از او بگيرد ، ولى آن شخص ثالث كه بدهكار و محال عليه است بدون اطلاع خريدار با پرداخت پول زمين به فروشنده آن را براى خودش خريد ، آيا معامله اوّل كه فروشنده با حواله پول آن به شخص ثالث موافقت كرده بود . صحيح است يا معامله دوم ؟ ج : معامله دوم فضولى است و متوقف بر اجازه خريدار اوّل است ، مگر آنكه معامله دوم بعد از فسخ مشروع معامله اوّل صورت گرفته باشد .